Ooit had ik bedacht op deze plek alleen maar leuke en positieve stukjes te plaatsen want er is al genoeg ellende in de wereld, nietwaar? En als je goed om je heen kijkt, zijn er altijd onderwerpen die gewoon aardig en mooi zijn om over te schrijven.

Maar het valt dezer dagen niet mee. Ik hoor en zie zaken die mij dwars zitten en ik weet dat er heel wat binnenstadsbewoners en ondernemers zijn die af en toe wanhopen over de wijze waarop onze stad verkwanseld lijkt te worden.

Er wordt al erg veel over de drukte in de binnenstad geschreven met aan de ene kant de mensen die er last van ondervinden en aan de andere kant zij die de zegeningen van het toegenomen toerisme opsommen. Zo las ik in de wekelijkse bijlage van onze Amsterdamse krant over iemand die op een woonboot achter het Vliegenbos in Noord woont en jubelend verkondigt met veel plezier door de binnenstad heen te fietsen en dat geklaag maar overdreven vindt.

Maar je zal maar vlak naast een (illegaal) hotel/AirB&B wonen op de Prins Hendrikkade -waar al heel wat legale hotels gevestigd zijn – en waar vooral in het weekend wisselende groepen zich ‘s avonds en ‘s nachts uitstekend amuseren op het nog niet zolang geleden aangelegde dakterras. Probeer dan maar eens te slapen en ja, als je er iets van zegt krijg je een grote mond want de heren (het zijn ook echt meestal mannen) vinden dat ze er recht op hebben gelet op de enorme bedragen die zij voor hun weekendje kamer/appartement moeten neertellen.

Bewoners die bij de gemeente informatie hebben opgevraagd waaruit blijkt dat de eigenaar van dit pand vergunning heeft gekregen voor de bouw van vijf woningen plus een short-stay, krijgen na eindeloos heen en weer mailen en bellen tot hun stomme verbazing van de afdeling handhaving te horen dat er een gesprek heeft plaats gevonden met de beheerder/eigenaar van het complex en dat het nu wachten is op een voorstel van deze mensen. Voorstel? Je houdt je dus niet aan de voorwaarden van de vergunning. Je zegt woningen te realiseren en vervolgens verhuur je de éénkamerappartementen (allemaal hetzelfde meubilair, gordijnen en vloerbedekking) via je website wekelijks aan wisselende groepen. En dan krijg je van onze gemeente de gelegenheid om een voorstel te doen?

Misschien werkt dit soort gedrag wel de boosheid van veel centrumbewoners in de hand. Want dealen met de drukte dat is één ding, dealen met onbegrijpelijke gemeentelijke beslissingen en lakse ambtenaren is een ander ding. Afgescheept te worden als zeurpieten.

De gemiddelde binnenstadsbewoner is helemaal niet tegen drukte maar heeft het gevoel in de steek gelaten te worden en het altijd af te moeten leggen tegen de grote schreeuwers en het grote geld. Die moeten aanzien dat hun straat ondanks de mooie beloftes bijna dagelijks ontsierd wordt door vuilniszakken en andere rotzooi dat klakkeloos aan de stoep wordt neergekwakt en dat alleen maar meer vuil aantrekt. Die zien hoe her en der terrassen uitgebreid worden terwijl de buurtkroeg geen toestemming krijgt voor een bankje tegen de gevel want geen ruimte voor voetgangers. En nee, ook niet als er een tropenrooster geldt. Betrokken buurtbewoners die jarenlang aan allerlei overleggen meedoen en meedenken met het belang van de buurt voor ogen, die zien wat er op straat gebeurd, moeten vaak constateren dat het stadhuis wacht op de cijfers, de statistieken om daarmee altijd achter de feiten aan te lopen. De goede ambtenaren en welwillende bestuurders daar gelaten.

Met een gemeenteraad waarvan sommige leden het hele drukteverhaal maar perceptie vinden en er zelfs een wethouder is die in het openbaar verklaarde nooit op het Damrak te komen en een andere wethouder in de startblokken staat om naar den Haag te vertrekken en – volgens kringen in het stadhuis nog maar weinig opheeft met de stad – die bovendien in een interview zegt dat de cruiseterminal verplaatst gaat worden terwijl daar nog geen definitieve beslissing over is genomen – een maatregel waar het grootste deel van de Amsterdammers faliekant tegen is – net als de bouw van bruggen over het IJ, wat aangemoedigd wordt door figuren als bovengenoemde heer die niet alleen in Noord woont maar ook een eigen bedrijf heeft dat precies ligt aan de straat waar de door hem zo gewenste brug op uit moet komen, met zo’n gemeenteraad dient er heel wat te gebeuren om het tij te keren zodat bewoners hier met veel plezier blijven wonen, voor bonafide ondernemers een plek blijft om een goede boterham te verdienen en voor bezoekers de leukste stad van de wereld vanwege die geweldige mix van wonen, werken en recreëren.