Volgens mij hebben we het allemaal wel eens. Dat je ergens naar binnen gaat en denkt, jemig ik ben hier al veel te lang niet geweest. Dat had ik nou vorige week toen ik De Bakkerswinkel in de Warmoesstraat binnen ging. Wat is dit toch een geweldige plek. Ik kan ook bijna niet kiezen uit al die lekkernijen in de vitrine, alles zelf gemaakt, hartstikke vers en ook heel lekker. Het worden de scones met geklopte room en de allerlekkerste passievruchtencurd die ik ooit heb genuttigd.

De Bakkerswinkel werd op 1 mei 2002 geopend en in die vijftien jaar een begrip in de buurt, in de stad, in het land en ja, ook daarbuiten geworden. De hele wereld komt hier zo’n beetje over de vloer. Soms staan eigenaar Michel en zijn vrouw Simone er versteld van in hoeveel reisgidsen ze vermeld worden tot en met China aan toe. “We ontvangen hier gelukkig ook Amsterdammers en buurtgenoten maar ook toeristen uit binnen- en buitenland. Amerikanen, Duitsers, Engelsen, noem maar op”, vertelt Michel, die altijd probeert om zijn gasten in hun eigen taal te begroeten. “En jij spreekt ook aardig wat talen”, vult Simone aan, waarop Michel bescheiden ‘nou ja’ zegt. Naast Frans, Duits en Engels spreekt hij Spaans en Italiaans en dat kan erg handig zijn. Zo kan het gebeuren dat zo’n groep Italianen plaats neemt die allemaal door elkaar heen kwettert en in nauwelijks verstaanbaar Engels probeert duidelijk te maken wat ze willen. “Dan zeg ik ze in hun eigen taal dat ze rustig hun keuze kunnen maken en dan gaat er een zucht van opluchting door het gezelschap. Die mensen komen dan ook graag terug. Soms iedere dag voor ontbijt en dan komen ze uitgebreid afscheid nemen als de vakantie er opzit. Dat maakt dit werk ook zo leuk. We zien ook veel bezoekers uit ons eigen land hoor. Veel vriendinnengroepen. Die herken je dan meteen aan hoe ze hier binnenkomen en echt genieten van een dagje Amsterdam. Ze zijn dan al naar de Bijenkorf geweest, hebben over de Wallen gelopen en eindigen dan hier voor onze High Tea die we in onze speciale theekamer serveren.”

Toen ze hier begonnen in de Warmoesstraat waren ze ongewild hipper dan hip. Met hun inrichting van de toen ook net startende ontwerper Piet Hein Eek waren ze een totaal nieuw fenomeen. Een lunchroom als een soort huiskamer met mooie doorleefde meubels en serviesgoed dat bij wijze van spreken bij je oma thuis in de kast kon staan. Ook het idee van alles vers en zelfgemaakt was toen nog geen gemeengoed. Nu zijn er talloze klonen bijgekomen, soms heel goed maar vaker toch niet van dezelfde hoge kwaliteit. Ook het aantal Bakkerswinkels is gestegen zowel in de stad als in het land maar daar heeft iedere zaak zijn eigen invulling aan gegeven.

De Bakkerswinkel in de Warmoesstraat heeft al die jaren zijn eigenheid behouden. Piet Hein Eek is nog steeds de huisontwerper die na de grote verbouwing, ook alweer bijna vier jaar geleden, opnieuw tekende voor het interieur. “Daar voegen we zelf ook dingen aan toe. De vloerkleden bijvoorbeeld die komen soms van rommelzolders en soms uit nalatenschappen van klanten die er zelf niets mee willen. Ook het serviesgoed kunnen we op die manier aardig aanvullen want er wordt natuurlijk nog wel eens wat gebroken. Soms hoor je dan iemand zeggen dat die kopjes nog van haar tante Betty waren. Het geeft een wat onbedoelde truttigheid die zeer gewaardeerd wordt.”

Aanvankelijk kon je bij de entree nog brood en patisserie om mee te nemen kopen maar dat werd zo’n opstopping bij de ingang dat ze De Bakkerswinkel Meeneem hebben geopend op nummer 133 eveneens in de Warmoesstraat. “Daar zwaait onze meester patissier Jasmijn de scepter in de keuken. Die maakt geweldige taarten, de echte scones -vraag het de Engelse klanten- en een bovenaardse brownie. Ze verzorgt ook alle zoetigheden die hier bij ons op de kaart staan.” En hoewel duurzaam en geen kunstmatige toevoegingen vanzelfsprekend geacht worden, zijn Michel en Simone wel nuchter genoeg om niet voortdurend mee te gaan in de gezondheidscultus die soms wel eens potsierlijke proporties aanneemt. “We hebben dan wel munt- en gemberthee maar daar houdt het bij op hoor. Geen superfood maar ook geen nutella. Wij maken onze eigen chocoladepasta.” Het enige dat ze niet zelf maken zijn de glutenvrije producten. “Dat is behoorlijk bewerkelijk en het is eigenlijk maar bedoeld voor een vrij klein aantal mensen.” Ze zijn nog aan het broeden of ze ‘s avonds langer open blijven voor het serveren van kleine gerechten in de stijl van De Bakkerswinkel. Een beetje tegenhanger van de overwegend hamburger- en frietcultuur van de Warmoesstraat maar voorlopig is De Bakkerswinkel dagelijks open van acht uur ‘s morgens tot ongeveer half zes à zes uur ‘s avonds en voor de nieuwelingen in de buurt, je kunt ze vinden op nummer 69.

Meer info op www.debakkerswinkel.nl/amsterdam-centrum