Het was even schrikken toen ik op de derde dag van dit nieuwe jaar de voorpagina van de krant voor me zag. Tjee, dat belooft wat voor dit jaar. Zou Amsterdam leeg lopen? Gaan Amsterdammers nu massaal naar Rotterdam? En is dit artikel voorpagina waardig? En haalt deze oude verzetskrant met z’n Amsterdamse wortels dé ochtendkrant van wakker Nederland niet rechts in met z’n chocoladeletters en koppen die de lading van het artikel niet of nauwelijks dekken? Wat doet een zinnetje als “waarin het zo door hen (de Rotterdammers) gehate 020 het geklaag nog wel eens de boventoon voert” anders dan met oude tegenstellingen (die allang niet meer bestaan en alleen door een handjevol Ajax hooligans en andere onwetenden in leven wordt gehouden) de boel opjutten? En ja hoor, ook de drukte met 17 miljoen mensen wordt genoemd. Hoe zou dat nou toch komen?

Al eerder verscheen er een artikeltje in deze krant dat Rotterdam zoveel innovatiever, sfeervoller en gezelliger was dan Amsterdam. Alle hipsters zouden zich met spoed richting Maasstad hebben begeven. Daar hebben wij Amsterdammers weinig van gemerkt.

Laten we wel wezen: Rotterdam is leuk. Dat hoor ik om me heen en dat ervaar ik zelf als ik die kant op ga. En nog eens wat, het is Rotterdam en zijn inwoners van harte gegund om zo positief gelabeld te worden. Daar hebben ze hard genoeg voor gewerkt. Bovendien hebben ze een Amsterdamse burgemeester (grapje). Dat neemt niet weg dat de meeste Amsterdammers toch het allerliefst in hun eigen stad willen blijven wonen. Maar ik ken mensen die naar Haarlem gaan en naar Almere, er gaan Amsterdammers naar Utrecht, Heemstede en Hilversum en noem nog maar een paar plekken waar de Amsterdammer die wanhopig naar een betaalbaar huis heeft gezocht uiteindelijk zijn bestemming vindt. Onder hen zijn er die nu al zeggen dat ze later als de kinderen groter zijn weer terug willen komen.

Kortom: hoe Amsterdams is Het Parool nog?

Kijken we naar de berichtgeving over de Amsterdamse binnenstad dan is er de laatste jaren maar weinig positiefs in deze krant verschenen. De drukte, de criminaliteit, de overlast van vakantieverhuur, beheerst over het algemeen het binnenstadsnieuws. Over positieve ontwikkelingen lees je nauwelijks iets en het mag vooral niet leuk zijn, want leuk nieuws is geen nieuws. Over de oprichting van 1012Inc afgelopen najaar, het vehikel waarmee de gemeente en een aantal investeerders het evenwicht in het Wallengebied tussen wonen, werken en uitgaan willen herstellen, is geen letter in de krant verschenen. Ook niet toen het afgelopen najaar het maandblad Ons Amsterdam zijn 50ste verjaardag vierde of begin 2016 het boek Aan de Amsterdamse Wallen verscheen, trots gepresenteerd door onze burgemeester in de oude raadszaal van het voormalige stadhuis. Zeven eeuwen geschiedenis over het oudste deel van de stad, daar waar het allemaal begon. Een gedeelde geschiedenis van en voor alle burgers die de stad hebben gemaakt tot wat die nu is. Geen woord in Het Parool. Tenslotte, ja ik weet het, dit is een beetje eigen belang, het boek Buigen voor een Borrel dat eind 2014 verscheen. De geschiedenis van een Amsterdams likeurbedrijf dat ruim 3 eeuwen lang in familiehanden bleef, inmiddels is overgenomen door Bols maar nog steeds als proeflokaal Wynand Fockink in de Pijlsteeg te vinden is. Hoe Amsterdams wil je het hebben. De recensie die voormalig Parooljournaliste Corrie Verkerk schreef werd door de toenmalige chef kunst&cultuur verworpen met de uitroep “we hebben al genoeg over Bols geschreven”.

Tja, hoe Amsterdams is deze krant nog.